Şiir: Galip Özdemir

0
50

ben circassian

kafkas’ım yani,

çerkes! ..

benden başka herkes,

ben circassian

kafkas’ım yani,

çerkes! ..

benden başka herkes,

iyi tanır beni.

sürülmüşüm

terek boylarından,

altın post’tan

oşhamafe,

nart ülkesinden…

sürgünlerin en delişmeni.

 

sürgün sürgün içinde

aldatılmışım.

ne zaman sesli-

-adım söylense

utanmışım.

 

boz tepelere

upuzun,

kervan geçmez

turna uçmaz yaylalara

nakışlar işlemişim.

kurşundan çok

ayaz delmiş bağrımı.

önce ağıtlarımı

ve türkülerimi,

sonra yılkılarımı

iğdiş etmişler…

 

ne bir işmar etmişim avşar kızına

ne de puştluk vardır endamımda

ancak;

tutkulu bir hırsızıyım

eşkin, ceylan bakışlı tayların.

kapanmışım kendime

sığınmışım sarı kavak sessizliğine

ve ıslık geçirmez surlarıma.

 

kaç cephede yâren olmuşum,

türkoğlu

kürdoğlu

ve arabıyla…

türküler söylenmiş

coşmuşum, halaylara durmuşum.

woredlerim kursağımda kalmış.

 

ufuklara derin derin bakan

yanakları çilli

uzaklara mavi mavi-

-muştular bekleyen

bir deli

platonik

yaralı kartallar uçurmuşum..

 

şahin ölüleri dağlarda

yurtsuz, kimliksiz

ve künyesiz.

şahin ölüleri

güvercinlerle

tuzaklar kurulmuş.

ve şahin ölüleri

bizim olmayan dağlarda…

 

savaş gümbürtülerinin orta yerinde

yüzümü çevirmişim ganimete

ve ben utangaç,

sessiz kahraman.

biraz anzavur,

biraz ethem..

paralanmış çerkeska’m

ve tarihin puslu aynalarında

kendimden firarî

kendimden uzak durmuşum.

 

ve tarihin tozlu sahnelerinde

biraz serkeş,

kendinden başka herkes

ve kendinden başka çerkes …

 

Sayı : 2018 05

Yayınlanma Tarihi: 2018-05-01 00:00:00