Bu ülkede neler neler görürsünüz

0
524

Bu ülkede neler neler görürsünüz

Bu ülkede, düşüncelere saygı talep eden bazılarının “Benim düşüncemdeyse saygı” yaklaşımında olması sizi şaşırtmaz.

Sosyalist düşüncenin öncülüğünü yaptığını söyleyen bazı zevatın sık sık faşist söylemlerine tanık olursunuz. “Ama” demeye yeltenseniz de muhatap olmamak daha hayırlıdır.

“Halkların kardeşliği” sloganları atan kimilerinin dolaylı ifadelerle, hatta bazen alenen “Ama şu ve şu hariç” demesini acı acı gülümseyerek izlersiniz. Yüzlerine vurmak isteyip vazgeçersiniz.

Bu ülkede zaten çok şey yapmak istersiniz ama hemen vazgeçersiniz.

Kimlikle ilgili bir sorunu olmadığını ısrarla yineleyenlerin vahim bir kimlik bunalımı yaşadıklarını görür, üzülürsünüz.

“Çok bozulduk çoook” klişesini ağzından düşürmeyenleri takip imkânınız olsa, konuşacak, yazacak sınırsız malzeme bulabilirsiniz.

Söyleyip yapmayanları, yapıp söylemeyenleri geçelim.

“Miş, mış, muş, di, dı, du” geçmiş zaman kiplerinin ne kadar çok kullanıldığını fark ettiğinizde “Biz yaşamıyor muyuz yoksa?” şüphesine düşersiniz.

Asaletin şık giysiler içinde, olabildiğince ciddi bir tavırla düğünlerde, davetlerde, sergilerde, özel gecelerde boy göstermek olduğunu zannedenlere de sık rastlarsınız.

Ama çoğu köylü giysileri içinde, bilgeliği, bozulmamışlığı, dupduru bir asaleti temsil eden niceleri de bulunur elbet, kenarda köşede.

Gözlerinde envai acının izleri, mahcup, gülerken ağlayan, ağlarken gülen, konuştuklarında farkında bile olmadan dudaklarından cevherler süzülen nineler de vardır.

Emek ve fedakârlıktan bahsedenlerin, başkalarının emek ve fedakârlığını kast ettiğini anlamanız zaman alır.

Aynı halkı temsile soyunan, ama halkın çıkarları için bırakın bir araya gelmeyi, birbirlerine selam vermekten bile kaçınan kurumları da geçelim…

Köyünü, köylülüğünü unutup gökten zembille saraylara inenler de boldur. Milliyetçiliği başka halkları hakir görmek olarak algılayanlar canınızı fena halde sıkar.

Kendisi yalan söyleyip yine kendisi samimiyetle inananların çokluğu karşısında hayretler içinde kalırsınız.

“Gidelim buralardan” feryatları atan nicelerinin yollarına kırmızı halılar serilse, sırça saraylar bahşedilse hiç de niyetlerinin olmadığına şahit olmak da üzücüdür.

Hiç uğraşmayın! Muktedir zevattan biri adınızı andığında “Çerkes dedi, vallahi dedi” diye onurlanıp, başı göğe erenlere laf anlatmanız zordur.

Bütün bunlara rağmen;

Kendi dünyalarında sessiz ve vakur, kirden, pastan uzak yaşayanların olduğunu bilmek rahatlatır bir nebze sizi.

Bu ülkede daha neler neler görürsünüz.

 

 

Sayı: 2020 02
Yayınlanma Tarihi: 2020-02-01 00:00:00

Önceki İçerikTARİHTE BU AY
Sonraki İçerikХэкум И Макъ -Anavatanın Sesi – Şubat 2020
Süha Baytekin
Doğum tarih ve yeri : 1965 Almanya Baba İstanbul, anne Eskişehirli. Lise: Haydarpaşa Lisesi Lisans: Marmara Üniversitesi Uluslararası İşletmecilik Yüksek Lisans: İstanbul Üniversitesi Uluslararası İşletmecilik Doktora: İstanbul Üniversitesi Uluslararası İşletmecilik Çalışma hayatı: Koç Holding ile başlayıp sayısız firmada yöneticilik, Hamoğlu Holding ile sonlanan, pazarlama, iletişim kordinatörlüğü... Şu anda emekli. Uzun yıllardır sosyal medya ve çeşitli mecralarda yazarlık. 5.000 fotoğraflık eski Çerkes fotoğrafları arşivi İlk kitabım: Diasporada Çerkes Olmak İkinci kitabım: Çerkes Sürgünnamesi Basılacak kitaplarım: Kutsal Ay’ın Kızları 1 ve 2 Bir sonrasında basılacak kitabım: Kutsal Güneşin Çocukları Ondan sonra basılacak kitabım: Diasporik Hikayeler  Medeni durum: Bekâr