Çeçenya’ya Özlem
Dağlar nasıl da çekici.
Sarp yollar ayrı güzel.
Ovalar vurguna iner gibi
çıplak ve geniş,
savaşçıl duyguları kamçılar
ormanlar,
sevgisi sürgünle gelmiş…
Sebebi ne?
Dağları aşmamışken,
köylere uçmamışken,
alır bakışlarını
tutsak eder atlar seni.
İçmelerin sebebi ne?
Gerçeğe bir yumruk gibi
kaldırırsın kadehleri.
Öyle dost ve sevecen
mızıkanın esrik sesi,
neden hüzünlü gelir
neden sessiz
neden suskun
gidersin uzaklara?
Sonra niçin başlarsın
çılgınca oynamaya?
Dağlar mı var can attığın?
Selamın mı varmadı öte geçeye?
Hiç mi yüz sürmedin
özlediğin, görmediğin ülkeye?
Refik Özdemir
İstanbul, 1980
