Adalet gerçekleşene kadar mücadeleye devam
21 Mayıs Çerkes Sürgün ve Soykırımı’nı (Tsitsekun) unutmayacağız, unutturmayacağız
158 yıl önceydi! Çerkesya, uzun yıllar süren savaşların sonunda, 1864 yılında Rusya İmparatorluğu tarafından işgal ve kolonize edilmişti. Askeri harekâtlar sürecinde:
* Köyler yakıldı. Sivil halkın temel yaşam araçları bilinçli yok edildi; bahçe ve tarlalar tahrip edildi, hayvanlar ele geçirildi. Abluka uygulanarak ticaret engellendi.
* Sivil halk -çocuk, kadın, yaşlı- toplu olarak katledildi.
* İşgal edilen bölgelere başka halklar yerleştirildi.
* Çerkes halkının son direniş bölgesi olan Kbaada’nın adı, 21 Mayıs 1864’te zaferini ilan eden işgalci Rus Çarlığı tarafından Krasnaya Polyana (Kızıl Çayır) olarak değiştirildi.
* 1 milyon 500 binden fazla Çerkes, köyleri ve ekinleri yakılıp açlığa da mahkûm edilerek insanlık dışı koşullar içinde topraklarından çıkarıldı ve Osmanlı İmparatorluğu’na sürüldü.
* Sürgün yolculuğunda 500 bin Çerkes yaşamını yitirdi.
Çerkes Soykırım ve Sürgünü’nü 2014 yılında, yok olan Ubıh dilinde bir kelimeyle, “Tsitsekun” ile simgeleştirdik. Çerkesler olarak yaşadığımız coğrafyalarda kültürel-demokratik haklarımızı talep eder ve mücadelesini sürdürürken sürgünün 158. yılında UNPO’nun (Temsil Edilmeyen Uluslar ve Halklar Örgütü) 15-19 Temmuz 1997 tarihli toplantısında dile getirilen talepleri de yineliyoruz:
* Rusya Federasyonu ve uluslararası topluluğun, 19. yüzyılda Çerkes ulusuna soykırım yapıldığını kabul etmeleri ve Çerkes halkına sürgün ulus statüsü verilmesi.
* Rusya Federasyonu’nun, Çerkeslerin hem Rusya hem de yaşadıkları ülke vatandaşlığı olmak üzere çifte vatandaşlık hakkı vermesi.
* Rusya Federasyonu’nun, Çerkes halkının kendi tarihsel topraklarına dönebilme garantisi vermesi.
JİNEPS
