Kitap: İçimdeki Nehir Kaf Dağı

0
414

Sinem Özkan

Ben onlarda görmüştüm gidenin gitmekle bir insanda bitmediğini, sadece geride kalan için en ağır imtihanın özlemek olduğunu…
Babamın gülleri sanki bir başka açmıştı o gece. Kokusu, görüntüsü bir başka güzeldi sanki…
Ahra gibi, babam gibi, Anzor’u da ölümsüz kıldık o gece ve dalından kopardığımız güllerden birini daha bıraktık en sevdiğimiz şelalemizin koynuna, huzurla uyusun diye…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz