Mülteci Damla
Tarihteki ilk mülteciyim ben
Beyaz mahallesinde zenciyim
Peygamber Musa asasıyla Kızıldeniz’i yardığı zaman
Benim de yüreğim yarıldı ortasından
Sığınsın diye bütün mülteciler
Büyük dedem 1864 Kafkas sürgünü
Çürük bir geminin ambarında terk etmiş nazlı yurdunu
Ama ömür boyu terk etmemiş gözlerini
Memleketten ayrı düşmenin hüznü
Siz uygar Batı, göklerinde atom bulutlarının dolaştığı
Kendi ürettiğinizce özgürsünüz
Kendi ürettiğinizce tutsak
Elinizin altında yıldızlar
Sahile vurmuş bir mülteci çocuk
Yıldızlar kadar uzak
Bugün kapılarınızı zorluyorsa mülteci çaresizliğim
Hiç üzülmeyin
Bir zırh gibi kuşanırsınız büyük uygarlığınızı
Kimseler ulaşamaz yüreğinize
Ya siz, her biri petrol kuyularına çöreklenmiş
Altın klozetli Arap şeyhleri
Gün yirmi dört saat Abdest bozup abdest tazelerken
Hiç mi rüyalarınıza girmez
sahile vurmuş Müslüman çocuk ölüleri
Ben okyanusa düşmüş mülteci bir damlayım
Bütün damlalarla aynı saftayım
Alın yüreğimi yüreğinize damlatayım
Damlasın dursun yüreğim
Dünyadaki en son mülteci vatanına kavuşana kadar
Adnan ÖZVERİ
