Bir Lokma Ekmek
Bir lokma ekmeğin,
Haberini anlatayım size,
Bir gün yolda giderken,
Önümde bir genç gidiyordu,
Yarım ekmeği koltuğuna sıkıştırmış,
Bir lokma da ağzındaydı.
O niçin yolda yiyordu?
Niçin evinde yememişti?
Belki fırsat bulamadan da yola düşmüştü,
O zaman affedebiliriz de.
Ben o çocukta gördüm,
Artan ekmeği tozların içine attı.
Gencin yaptığı hiç de yakışmadı,
Onun hareketlerini de hiç beğenmemiştim,
O nimeti bir adam alıp,
Bir ağacın ardına bıraktı,
-Olmazsa kuşlar yer,
Onlara yem olur diye.
Gözlerimle gördüğümü unutmam,
Onu her zamanda yaşarım.
Savaşın ortalarıydı, şiddetliydi,
Faşistlerle çevrilmiştik,
Biz askerler açtık,
Üç gündür de yemek yememiştik,
Bir ihtiyar bizleri sevindirdi,
Bir dilim ekmek vererek,
Onu bölüşmüştük, lokma lokma,
O canımıza can katmıştı,
Şimdi o ekmek gözümde tüterken,
Ekmeği atanı kınıyorum.
JANE KIRMIZ
