Evin gelini kocasına rahat vermiyormuş. Kocası ise eşinin söylediklerine kulak tıkıyormuş. Gelin kaynanası ile oğlunun arasını açmak derdindeymiş. Ne zaman yemek yapsa kaynanasının tabağına tuz ve baharat dolduruyormuş. Kaynanası ise açlıktan ölmemek için önüne konanları yemek zorunda kalıyormuş. Gece boyunca su içmek için devamlı kalkıyormuş.
Gelin bir gün kocasına şikayete başlamış.
-Artık susmayacağım. Beni hiç dinlemiyorsun ve inanmıyorsun. Daha fazla dayanamayacağım.
-Ne oldu?
-Ne mi oldu? Annen çok obur. Geceleri kalkıp bir sürü yemek yiyor.
Karısının tuhaflıklarının farkında olan adam, annesinin geceleri su içmek için kalktığını biliyormuş.
Bir akşam eline seslenmiş.
-Akşam için peynirli makarna pişir ama peyniri bol olsun.
Kadın akşam yemeğini pişirmiş. Kayınvalidesinin tabağına tuzu boca etmiş ve tabakları masaya getirmiş. Eşi mutfağa gidince adam, annesinin önüne konan tabağı değiştirip tuzlu olanı eşinin önüne koymuş.
Yemeği yiyen kadın kayınvalidesi için hazırladığı tuzlu tabak olduğunu anlamış ama açık etmemek için zorla da olsa yemeğini bitirmiş.
Gece olunca yatmışlar. Kadın uyuyunca kocası ses çıkarmadan kalkmış ve sürahideki suyun hepsini dökmüş.
Kadın gecenin bir vakti uyanmış. Susadığı için sürahiyi aramış ama içinde su olmadığını görünce tekrar uyumaya çalışmış. Uyuyamayınca bahçedeki kuyuya gitmek için giyinmiş. Eşinin nereye gittiğini tahmin eden adam onu sessizce takip etmiş. Kadın suya doğru eğilince adam, “Kayınvalidene karşı sorumlusun. Ona borcun var” diye bağırmış. Korkudan çığlık atan kadın titreyerek, “Çok pişmanım, artık onu incitmeyeceğim” demiş. Adam karısından önce eve dönmüş ve yatmış.
Nefes nefese eve dönen kadın oda kapısını açınca kocası, “Neredeydin? Geceleri geziyor musun?” diye sormuş.
-Hiç sorma. Neredeyse ölüyordum.
Kadın kocasına her şeyi anlatmış.
-Rezil biriyim ben. Artık onu hiç üzmeyeceğim, demiş ve o günden sonra kayınvalidesi ile çok iyi geçinmiş. (hobobo.ru)
Çeviri: Serap Canbek
