Tanrılar Sofrası
Mutluluk Dağı karşıda,
Psatha, dağın eteğinde,
Etekleri zil çalıyor.
Mutluluk Dağı karşıda,
Yaşam Psatha’nın elinde,
Elleri büyük ve hünerli,
Elleri ateşten bir gürz,
Elleri; ince,beyaz belinden kavramakta.
Sane Şöleni tüm görkemiyle devam etmekte,
Devam etmekte insanlar ağlarken,
Ağaçlar uğuldar,
Ekinler büyürken devam etmekte.
Ve devam etmekte; Maze ışırken berrak gökte.
Devam etmekte;
Nasren bir damla olsun gözyaşı döküp,
Gupse ölürken, devam etmekte.
Tanrılar sofrada,
Sofranın ortasında Psatha.
Psatha’nın kolunda Mezitha.
Bırakmış sarıca öküzü Amış, ha yavruladı ha yavrularken.
Bereket getirmiş de ne iyi etmiş Thağelec,
Ve yuva yapan, Sosreş bağdaş kurmuş sofrada,
Sona gelince;
Tlepş nasırlı ellerini gizlemekte.
Mutluluk Dağı karşıda,
Hava karanlık,
Filizin üstü damla su,
Su aydınlık.
