Koronavirüs pandemisiyle birlikte geçilen “uzaktan çalışma” modeli kadınların ev içi yükünü artırdı. Bu model, ‘ev ve iş yaşamı’ arasındaki dengenin nasıl kurulacağı tartışmalarını da beraberinde getirdi.
1992’de kadın ve kız çocuklarının haklarını korunmasını savunmak için kurulan demokratik kitle örgütlerinden “Equality Now”un yöneticisi Kirkland, işyerlerinde ve evde var olan eşitsizliklerin pandemiyle birlikte katlanarak artığı görüşünde.
Kirkland, “Araştırmalar, pandemi sırasında kadınların erkeklere kıyasla, ücretsiz çocuk bakımı ve ev işleri açısından daha fazla sorumluluk yüklenme olasılığının yüksek olduğunu ortaya koymuştur” dedi ve ekledi: “Pek çok yerde, koronavirüsün yayılmasını sınırlamaya yönelik önlemler, okulların geçici olarak kapanması ve uzaktan eğitime geçildiği anlamına geliyor. Özellikle annelerin çocuk bakımı konusunda aslan payını alma ve çocuklarının evde eğitimini yönetme beklentileri, birçok kadını çalışma saatlerini azaltmaya, işten çıkmaya veya işgücünden tamamen ayrılmaya zorladı.”
Kirkland, evden çalışan kadınların işten ayrılma olasılığının daha da yüksek olacağı anlamına geldiğini ifade etti.
Kirkland, COVİD-19 ile çevrimiçi çalışma sürelerinde de büyük bir artış yaşandığını belirterek, sözlerini sürdürdü: “Hükümetler tarafından oluşturulacak mevzuatlarda, dijital alanda meydana gelen işyeri cinsel tacizi yeterince ele alması gerekiyor. Mevcut yasalar ve politikalar, faillerin çevrimiçi ortamda cinsel tacizde bulunmak için teknolojiyi ve interneti kullanış biçimlerine dair ayak uyduramıyor. Pek çok durumda, şahıslara direk işlenmiş suçlarla aynı ciddiyetle ele alınmalıdır. Hükümetlerin, işverenlerin ve teknoloji şirketlerinin uygun korumaları uygulandığı, mağdurların etkili başvuru yapabilmesini ve faillerin uygun şekilde cezalandırılmasını sağlayan yükümlülükler konusunda daha fazla netlik olması gerekiyor.” (BirGün)
