80’li yıllar… Hamit Kaplan’ın Düzce’de kurduğu, otobüslerin mola verdiği tesislerin unutulmaz mekânı “Olimpiyat Restaurant”…
Çerkeslerin hafızasında önemli bir yer tutar Olimpiyat Restaurant. Adeta bir buluşma ve sohbet mekânı olmuştur. Bir akşam birkaç Adige yine sohbettedir, yemektedirler. Bir süre önce Antalya’ya taşınmış olan bir Abaza gelir masalarına. Sohbet sürer, o da bir şeyler ısmarlar ve anlatmaya başlar.
“Şu işi yaptım, şöyle kazandım, bu işi de yaptım daha da kazandım”dan başka fazlaca bir şey yoktur sözlerinde.
Hesap ödeme vakti yaklaşınca “Yaw, bu akşam üzerimde çok para yok, bu seferlik sizden olsun” der.
Masadakilerden biri muzip bir ifadeyle “Anlattıklarına bakılırsa, o kazandıklarınla Düzce’de bir apartman yaptırırsın, bırak oraları da dön Düzce’ye” diye takılır.
Telaşlanan Abaza, “Ne diyorsun, anlatırken o kadar ileri mi gittim?” der.
