“İnsanlarda tek güzel kanun, suyu ışık yapmaları, düşü gerçek yapmaları, düşmanı kardeş yapmalarıdır” der P. Eluard.
Coğrafyamızda halklar savaşa itiliyor, varlığını korumak için Roma’ dan daha saldırgan çağdaş imparatorluklara başkaldırmak zorunda kalıyor.
Kültürlerin-uygarlıkların kavşak noktası Kafkasya bugün yine ateş altında. Çeçenya’ da süren savaşta beş insandan biri öldü, biri sakat kaldı. Kalanlar nasıl yaşıyor bir düşünmeli. Abhazya’ da 1992 savaşının acıları ambargoyla taze tutuluyor. Güney Osetya’ da anneler, çocuklar ve gençler acımasız savaşın hedefi oluyor. Adıgey Cumhuriyeti, halkının iradesi dışında Rusya Federasyonu’ nun bir eyaletine bağlanmaya çalışılıyor.
Washington Post; “İran’da Savaş Kaçınılmaz!” başlığı atıyor. Amerikan kaynakları “ABD-NATO donanmasını Karadeniz’e çıkartacağız” diyor. Bölgemizin kaynakları acımasızca yağmalanmak isteniyor. Bölge ülkelerinde akl-ı selim önderlik sıkıntısı var, söz birliği edilmişçesine savaş çığlıkları atılıyor. Halklarımızı birbirine karşı kışkırtıp bulanık suda balık avlamayı hedefliyorlar. Binlerce yıllık komşu halklar karşı karşıya getiriliyor.
Bilim, teknoloji ve sanayi üretiminde, yer altı ve yer üstü kaynaklarının kullanımında ve bütün bunlarla birlikte insanımızın donatılıp kendi mutluluğu için yaşamasının önüne o kadar çok engel konuluyor ki! Daha dün komşu olanlar birbirlerine kurşun atmak zorunda bırakılıyor. Balkanlar’ı bölüşen uluslar arası sermaye Ortadoğu’ yu kan gölüne çeviriyor. Şimdi İran kuşatılmak isteniyor. Arada küçük engeller de aşılıyor. ABD İmparatorluğu bölgeyi kendi çıkarları doğrultusunda düzenlemek isterken bizleri birbirimize düşürmekten geri durmuyor. Kültür ve uygarlıkların beşiği Kafkasya ve Ortadoğu halkları bu oyunlara ne kadar daha katlanacak? Çözümün barış ve işbirliği içerisinde, kaynakların akıllıca-dostça paylaşımından geçtiğini artık kavramalıyız. Bu topraklarda artık barış hüküm sürmeli. Çağdaş demokrat dünyanın insanları olarak hep birlikte haykırmalıyız: SAVAŞ İSTEMİYORUZ!
Savaş çocuklarımızı öldürüyor. Annelerimizi ağlatıyor. Kadınlarımıza tecavüz ediliyor. İnsan aklı kurşunlara esir ediliyor.
Savaş silah tekellerinin karlarını katlıyor. Kaynaklarımızı Batı’nın metropollerine akıtıyor. Bizi yoksullaştırıp yoksunlaştırıyor. Komşuluklarımızı ve kardeşliklerimizi bozuyor.
Bize karşın savaş bize dayatılmaya çalışılıyor.
Vietnam Savaşı’ nı ABD’ li anneler ve barışseverler durdurdu. Şimdi Rus anneleri ‘evlatlarımız ölmesin’ diye haykırıyor. Biz Jineps olarak savaşta her şeyini yitirmiş halklarımızın annelerinin yüreklerinin birlikte atması gerektiğini söylüyoruz. Türkiye diasporasındaki Çerkesler olarak; halklar ve emekçiler arasında işbirliği ve barış çabalarının bölgemize huzur ve güven getireceğini söylüyoruz.
Ellerimiz öldürmeye değil, dostluğa uzanmalıdır.!
Sayı: 2006 04
