Çekirdekçi!
diye seslendiniz ardımdan
adım yokmuş gibi, çekirdekçi!..
alelade bir lokum sandığına
sokuşturdunuz çocukluğumu;
bardak bardak sattım size sonra
tükürüklerinizi kaldırımlara saçarak
çitlettiniz beni,
yetişkin küfürlerinizle kirlettiniz kulaklarımı.
***
Boyacı!
diye seslendiniz ardımdan
adım yokmuş gibi, boyacı!..
işlek kaldırımlarına oturup boya sandığımla şehirlerinizin
ayakkabılarınızı boyadım kahverengi, siyah, kırmızı
içimde oyuncakları tutuklu bir sızı,
her fırça sallayışımda tozlarını yuttum yüzsüz sokaklarınızın
gülüşlerimle cilaladım afili ayakkabılarınızı.
***
Çıracı!
diye seslendiniz ardımdan
adım yokmuş gibi, çıracı!..
eski okul formamdan kestiğim şeritlerle desteledim
süt kokulu çam çıralarını,
sattım size.
ben atık poşetlerin isli dumanında ısıtırken donmuş ayaklarımı
siz gözbebeklerimin ışıltısıyla tutuşturdunuz sobalarınızı.
***
Deli!
diye sesleniyorsunuz ardımdan
adım yokmuş gibi, deli!..
öfkeli azarlarınızı salıyorsunuz üstüme seller gibi;
salya sümük bağırıyorsunuz
ADAM OL!
ADAM OL!
***
gizli hüzünlerle erken tanıştırdınız beni,
bölünmüş uykularla kırık dökük sevdalara siz saldınız.
ne kadar erken aldınız verdiğinizi,
ne kadar erken aldınız.
ÇOCUK OL!
ÇOCUK OL!
ÇOCUK OL!
diye yanıtlıyorum hepinizi.
A. Kadir Polat
Sayı : 2006 11
