Şiir: Abrek

0
14

Abrek

Kara yıldızlı gecelerde/ yıldırım kanatlı/ kısrakların terkisinde doğmuştur;
Koyaklarda/ yalnız bir kurt uluyanda…
Kadim tarihten bu yan/ ölümsüz ve öksüzdür.
Dağ bahçelerinde/ meyvelerin iksiri/ ve yaylaklarda davarlar/ onundur.
Onundur/ köpüklü denizlerden gelen taylar/ onundur/ ve herkesindir.

Savaş meydanlarında/ ve doruklarda boran…
Bawlarda kartal gözüdür.
Yüz yüze göz gözedir/ dostluğu da düşmanlığı da.
Ve dişe diş kavgalarda gelen ölüm/ düğündür.
Kaybetse de onca savaşlar/ hiç yenilmemiştir.
Dalını kanadını kıran/ ah, şu kahpe devran/ şu sürgündür.
Bir şeyler yapmalıyım
Saklanmalı mıyım geceden
Ya da bir tenhada
Ardımdan usulca yaklaşan
O sıcacık ‘merhaba’ya sarılmalıyım
İçmeliyim gözlerini

Bir şeyler yapmalıyım
İyi şeyler
Güzel şeyler
Bir şeyler…
Oldu işte…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here