Bağımsızlık Demokrasi Özgürlük Eşitlik Birlik

Oubykh Mektupları Mayıs 2013

Dağın zirvesini, göremeyen olur…

Sadece kar değildir onu örten, bulutlar da örter onu..

Sis örter…

Kendini göstermek istemez, istemediğine…


Bir fotoğraf istenir, bir anneden…

Kardeşi bilmez, oğlu bilmez, kızı bilmez istenen bu fotoğrafı…


Çıkar ansızın karşılarına…

Hepsinin…

Duvarda ‘mızıka çalan’, davet eder, İstanbul Resimleri’ne…


Tespihli çizdiği, sayfaların en başındadır…


Hiç, bizi çizmiyorsun, diyenlere…

Önce, ‘koskocaman elleri’ çizerek cevap verdi…

Yetmedi…

Sardunyaları, boş yağ tenekelerinde yetiştirenleri çizerek cevap verdi…


Sonraları, pek oralı olmadı…

Yamçı yüzünden herhalde…


İstanbul…

Cadde-i Kebir…

Tramvay…

Güvercin, güvercinler…

Camilerin avluları…


Madam Anahit’e, bir bardak ‘sarı gazoz’ ısmarlamış olacak ki, yapmacık gülüşünü  çizebilmiş…

Madam Anahit’in, bizim ezgileri çaldığını, daha doğrusu çaldığını görmedim…


Bay Şapka…

Belki bir tek, Bay Vitali görmüştür, dinlemiştir…


Güvercinler, güzel şapkalı kadınlar…

Şemşiyeli kadınlar…

Yağmurda, İstanbul…

Kırmızı, en çok onun elinde canlı…


Pazartesi deneyeceğim görebilmeyi, ‘duvara’ asılmadan önce…

Bir şansım daha olur belki, gece-gündüz gördüğüm İstanbul’un resimlerini görmeye…


Bir anneanne…


‘Mızıka Çalan Kadın…’

Çaldığını duyar gibiyim…

Boğazın esintisiyle kulağıma geliyor mızıkanın sesi…


Ses ile yaşayacak…

Mızıka gördükçe, her mızıka çalanı gördükçe…

Ay çıkacak karşımıza…


Dağ, saklasa bile kendini, ay kendini saklayamayacak…

Gece kapkaranlık bile olsa, ay aydınlatacak karanlıkta kalanları…

 

Sayı: 2013 05

Yazarın Diğer Yazıları

Oubykh Mektupları Haziran 2024

Yirmili yaşlar, daha sıcak ile soğuğun ayrımını, siyah ile beyazın farkını bilmediği yaşlar… Bir tek renk farkında, kaynayan kan rengi, kırmızı… O yüzden yirmi sene sonra,...

Oubykh Mektupları Mayıs 2024

Güç adalettir, adalet güçtür… Bir roman yazmaya başladım, romanın kahramanları yok, olmayacak. … Romanda adı geçen karakterler olacak, öyle kahramanlık yapacak bir hikâyeleri olmadığı için, kahraman olmayacaklar… … Romanda...

Oubykh Mektupları Nisan 2024

Aslında kendime yazdıklarım epey birikti, üzüldüklerimi yüreğime, sevindiklerimi beynime gönderiyorum… Belki yüreğime gönderdiklerimi unutmak istiyorum; bazen acımı, bazen üzüntümü, bazan kırgınlıklarımı ve çoğunlukla hatalarımı ve...

Sosyal Medyalarımız

4,890BeğenenlerBeğen
1,353TakipçilerTakip Et
4,000TakipçilerTakip Et

Son Yazılar

- Advertisement -spot_img