Abaza, ölüm döşeğindeymiş. Ailenin fertleri üzüntü içinde yatağının etrafında toplanmış. Abaza bir ara “Öbür dünyaya göçmeden önce sizlere söyleyeceklerim var” diye mırıldanmış.
-Kabardey İsmail’in bana 150 lira borcu var. Bu parayı ölümümden önce ondan koparamadığınız takdirde mezarımda rahat edemeyeceğim.
Aile fertleri, “Çok haklı” demişler. En genç oğul, Kabardeyin evinin yolunu tutmuş.
Yaşlı adam konuşmaya devam etmiş:
– Size ayrıca söylemek istediğim de şu: Hatkoy Recep’e 500 lira borcum var. Bunu ödemediğiniz takdirde, mezarımda rahat yüzü görmeyeceğimi de bilin.
Aile fertleri bir ağızdan bağırmış:
-Wah zavallı, sayıklamaya başladı aniden…
Semerkov Haziran 2015
