Güle durduğunuz

yüreğim, diyorum, gidelim sürüden ayrılan fillerin hüznüyle, gidelim denizini çoktan kirletti bu şehrin öfkesi gecelerin göğsündeki yıldızları kârhaneler çaldı damaklarımızda daralan zamanın kekremsi tadı yüzümüzde bir tek uçurumlu yalnızlıklar kaldı ekmeğin de sevdanın...

Kapı ve pencereleri kıra çarpa Pençeleyerek önüne çıkan her şeyi, Aradığın nedir ki ey rüzgâr, Siyah bir sise boğup her yeri? Dile gelir rüzgâr, der ki: - Yitirdim vatanımı. Gece...

Alnı aşk lekeli düşükler yapan bir çocukluktu belki Sevilere bunca sancılı hasret çekişimizin bilcümle sebebi Yırtık düşlerimizi onarırken hayatın herhangi bir kuytusunda bazan ölümle yüzleşmek de gerekti Varsın...