Kayıp Çocuklar
dağlardan sürülen
…….güllerdir onlar
solmuştur renkleri
ve küsmüşlerdir
başak kokar nefesleri
tuz eksilmez dudaklarından
hüzünlenirler kenger tadında
ve umutları başka baharlara ertelenmiştir
kıvrıla kıvrıla giden yollar gibi
sessiz, yalnız ve tozludurlar
her akşamın sabahında
…..biraz daha
………paslanır dilleri
her sabahın akşamında
bozkırlar gibi
çatlar yürekleri
kayıp çocukları Uzunyayla’nın
fazla bir şey istemezler
sadece çerçilerden
…..küçücük sevinçler beklerler
Galip Özdemir
