Ben; Kadın…

0
910

Kapılar eski…

Kapılar dar…

Kapılar karanlık…

Geçit vermez kapılar…

Ev kapısı,

El kapısı,

Çile kapısı,

Karanlık sokaklarda hortlak,

Hırçın ve korkak kapılar…

Tüm sokaklar çıkmaz,

Bütün kapılar açılmaz,

Koca Evren de parmaklıklar…

Islık çalar; Kadın’ım…

Sopa çeker; Kadın’ım…

Üstümden geçer; Kadın’ım…

Kurşun sıkar: Kadın’ım…

Yüzüme kapanır yaşam; Kadın’ım…

Unutulur çocukluğum,

Unutulur gençliğim,

Olgunluğum unutulur,

Unutulur sevdalarım,

Yamarlar bir el kapısına ölürüm,

Sökülsem ölürüm bir daha…

El’im…

Kız’ım…

Bacı’yım…

Karı’yım…

Ana’yım…

Avutulacaksam yar,

Sevilirsem bahtiyarım…

Canlı canlı çocuk yaşta taşlanan,

Kör kuyularda boğulan Kadın’ım…

Sevdayım delicesine,

Gençliğin girdabında koşan yılkı aygırlarının,

Geleceğe oğul verenim,

Yıkılıp gider böylece korkuları.

Anadolu da Kibele

Olympos da Hera

Ege’nin köpüren sularında Afrodit

Tritonin gölünde Athena

Kızılırmak da Nandu

Kafdağı’nda Setenay’ım…

Tuz’um…

Ekmek’im…

Su’yum…

İnsan iki ben birim

Yaşamının üçte ikisiyim

Hepinizde birim

Yaşam benim…

Ben; Kadın!

30.08.2019

Sayı: 2019 10
Yayınlanma Tarihi: 2019-10-01 00:00:00