Yaşamın nasıl koca bozkır?
Soğuk yeller senden davacı
Binlerce çiçek’ binlerce güneş
Gördün mü’ senin için dert değil
İstersen yılın gelişi
İstersen karın yağışı
Sormuyorsun: Yine kim kayıp?
Gelecek olan ne?
Ya da kim?
Yaşadıkların için mi daha uyanıksın?
Umutlu olduğun için mi en büyüksün?
Yüreğin bile umutlu değil kendisini onarmak için!
Tependen yağan soğuk kar
Sığınacak yer arıyor
Tanıdı seni koşarak geliyor ırmak
Göğün yüreği kötülediği an
Gözyaşları yağmur olup yağıyor
Hayır’ umutlu değil yüreğin kendisini onarmak için?
Giydikleri’ dövdükleri’ soydukları…
Kumaş düşüyor’ dünya
geliyor yağmur yada kar
Uyuyorlar’ uzakları dinliyorlar
Kimi sevinci kimi sıkıntıyı
Herkes yarasını gösteriyor
Ananın yüzü böyle değişmedi
Doğurdu’ yalvardı.
Sevindi’saydı
Buradan biliyoruz…
Kendisi de pişman değil.
Şiir: Kuyeko Nalbiy
Çev: Çurmıt Sebahattin
Kaynak: Gum Yinef Psem Yifab – Aydınlık Yüreğin Tatlı Canım-
Maykop -1988
Sayı : 2006 04
