Oubykh Mektupları Eylül 2016

Kimin gönderdiği önemlidir ama kimin aldığı daha önemlidir…
Bir balık, pulunu koyarak getirse denizi aşarak…
Tarih alsa, pulu kuruyana kadar varsa varacağına…
Sahibi mutlu olur, aldığı için…
…
Bir ada son noktadır…
Mürekkebi çoktan kurumuştur, yanlış yazılıp üstü çizilen yerleri bile…
Günlüğe not düşer sahibi, bugün bir mektup daha aldım…
Zamanı mıdır değil midir bilinmez, yazmıştır günlüğüne, tek bir satır…
Kar yağdı…
…
Adapazarı…
Burgazada…
Ada insanıdır günlüğü olan, mektup alan…
…
Leylekler gitti, dayanamadılar belki…
Gidecek yerleri çok…
…
Pul kurumasın, mürekkep kurumasın…
Zaman içinde isimler silinmesin hafızalardan…
…
Hamam temizleyemeyecek…
Mozaiklerin gözleri izleyemeyecek bizi, biz utandığımız için…
…
Mektup sahibi alınca, kemik zarf açacağı ile açacak zarfı…
İçinde bir dünya olan mektubun zarfı kapanmayacak bir daha…
İçinde kabuğu kırılmış olsa da, deniz olacak bir dünya ile…
…
Saklanacak pulu kurumuş her bir zarf…
…
Deniz durgun, coşmuyor dalgalar utançlarından…
Sis zamanı bitmesin istiyor…
Mektup sessizce gidiyor sahibine…