Bir rüzgarda kopartılmıştım vatanımdan,
Gözyaşlarım akarken Karadeniz’e…
Teknelerde kaybetmiştim soydaşlarımı,
Wored’ler acımı anlatamamıştı
Bağrıma bastım acılarımı dimdik durarak,
Yakışmazdı savaşçıya acıyı göstermek…
Bir başka ülkeye varmaktaydım o ara,
Yeni gözyaşları akacakmış oysa.
Bir rüzgarla geldim bu vatana çırılçıplak,
Sevdim, sevilmiş göründüm belki de…
Şimdi rüzgarlar esiyor dört bir yanımda.
Tanrım gözyaşlarımı bana sakla
Serap Canbek
Sayı : 2010 05
