Rüzgarın Gözyaşları

0
551

Bir rüzgarda kopartılmıştım vatanımdan,

Gözyaşlarım akarken Karadeniz’e…

Teknelerde kaybetmiştim soydaşlarımı,

Wored’ler acımı anlatamamıştı

 

Bağrıma bastım acılarımı dimdik durarak,

Yakışmazdı savaşçıya acıyı göstermek…

Bir başka ülkeye varmaktaydım o ara,

Yeni gözyaşları akacakmış oysa.

 

Bir rüzgarla geldim bu vatana çırılçıplak,

Sevdim, sevilmiş göründüm belki de…

Şimdi rüzgarlar esiyor dört bir yanımda.

Tanrım gözyaşlarımı bana sakla

 

Serap Canbek 

  

Sayı : 2010 05