Bozlak
Kuzey tanrılarınca
deport verilmiş bir deniz sürgünüyüm
hayal dünyasının kehkeşanında
recmedilmiştir sevdam
ve serapların sırsız aynalarında
susuzluğumun dudak izleri kanar rûyalara
sunaklarda çınlar kalbimin sesi
duyulur dokuz gökte
duyulur suda, havada
ve toprakta ve ateşte
ah benim sevdam
yol kenarlarında makam taşıdır şimdi
masallar ağladıkça yosun tutan
ve kan sızar
geçen yıldız yolcularının attığı her taştan
atılan her taştan su yürür özüme
bir bozlaktır sesim
dağlarda ve koyaklarda
ah benim sevdam
bir korsan ganimeti
benim kırık pusulam
ah, beni dalgalarda assınlar
ve kalbimin ritmiyle
geçip dursun içimde
geçip dursun siya siya
limansız forsalar
Galip Özdemir
