Eskiden rengi yeşil olan kapı…
Dışarısı ile içerisi arasında, içeri mi açılır dışarı mı açılır bilinmez…
Kapı açık olduğu halde içeri girilemeyen, kapı kapalı olduğu halde içeride olunan…
Tokmağı olan kapı…
Eskiden yeşil olan kapı…
Üstünde muhakkak başka rengi de olan bir kapı…
Cennete açılan kapı, kimisi için cehennem…
…
Çocuk piyanist ve çaldığı notaları yorumlayan bir göz…
Piyanist besteci ise, kim hangi gözle bakacak…
Kapı eskiden yeşildi, içinde akasya olan kapı…
Ona gelene hayır demeyen kapı, gelip vazgeçene neden diye sormayan kapı…
Dört kapılı, üç kilitli…
Tokmağı tutan kapı…
…
Kendi notalarını, kendi bestelerini yapan çocuk piyanist…
Gözün gördüğü, görmediği…
Duyduğu bir, duymadığı iki…
Üçüncü, bir başka boyutta…
…
Eskiden yeşil olan o kapı kalmadı…
Eskiden olan ve artık olmayan göndereni belli olmayan o sarı zarflar da kalmadı…
…
Eskiden olan şimdi olan zaman…
Zaman aynı, ama eskiden üç saate sığan, şimdi anca bir saate belki…
…
Kapı Eşiği…
Eşik belli ediyor neyin olduğunu…
Kapı önü muhabbetleri…
Kapı eskiden yeşildi, kimse bilmezdi rengini o zaman…
Şimdi hatırlanıyor…
Sokakta mazgal var, kaldırım taşı var…
Gelip geçiyor…
Sayı: 2019 02
Yayınlanma Tarihi: 2019-02-01 00:00:00
