Kayseri iline 150 km, Pınarbaşı ilçesine 50 km uzaklıkta yer alan Şerefiye Köyü (Astemırey), Xeku’daki adıyla Uzunyayla’da kurulmuştur ve Uzunyayla’da kurulan son Çerkes köyüdür.
Xeku’dan göç Kabardeyler önce gemi ile İstanbul’a gelmişler orada yaklaşık bir sene kaldıktan sonra Çukurova’ya gitmişler fakat sıtma nedeni ile uyum problemi yaşayınca oradan Tokat’a geçmişler. Tokat civarını da pek benimsememişler ve Uzunyayla’ya gelmişler. Köyün kurulu olduğu yer, Zamantı (Şerefiye köyünden doğar ve Uzunyayla’da geniş bir kavis aldıktan sonra Pınarbaşı, Tomarza, Yahyalı ilçelerinden geçerek Seyhan nehrine kavuşur) nehrinin doğduğu, şu anda ayakta kalan tek kapı ve yıkılmamış az sayıdaki surlar nedeni ile sit alanı olarak tescil edilen kalenin olduğu yerdir. Komşu köyler Örenşehir ve Karakuyu, “Bize Xeku’dan misafir geldi, bunların iskânı için gerekli işlemlerin yapılması” diye Sivas Valiliği’ne başvurmuşlar ve valilik de kale surlarının yıkarak bu hazır taşlarla iki oda bir mutfak ve ekinde ahır olacak şekilde her aileye bir ev yaparak yerleştirmişlerdir. Astemırey, planlı projeli yapılmış Türkiye’deki ilk köydür dersek yanlış olmaz. Boylamasına iki, enlemesine yedi sokak olacak şekilde devlet tarafından inşa edilmiştir.
Şerefiye’de yaşayan ve yaşamış olan sülaleler:
Kareşey, Hamuka, Gobek, Daxe, Vurdum, Terçıko, Feyapşe, Beyha, Kon, Kentsali, Bılğurışx, Sohstebtır, Kış, Mekawo, Kızha, Bevuko, Tıko, Lejrey, Şogen, Phonterışe, Hursin, Kıp, Koşase, Kankoş, Shatse.
