Oubykh Mektupları Nisan 2018

Güzel bir vesile ile görüşmüyoruz…
En son ne zaman gördüğümü bile hatırlamıyorum. Oysa çok sever ve sayarım kendisini. Dedemle ilgili çok şey sormuştu bana. Keşke o gitmeden önce görüşebilseydik, demişti…
Minare gölgesi yetmedi bize, sığamadık gölgelik yere…
Dolu yağdı yağmasına ama, söndürmedi ateşi…
Uzaktan gördüm ama gidemedim yanına, birisi sırtımdan yakaladı, ona dönerken bir başkası ile kucaklaştım, bir başkası darken hemen gidemedim…
Bulduğum ilk fırsatı kaçırmadım, hemen gittim yanına. Tanıdı hemen ve her zaman olduğu gibi çok sevindi…
Elimi bırakmadı epey bir süre…
Anlattıkça anlattı, söyledikçe söyledi…
Takip etmekte zorlanıyorum dedi, yıllar önce devrik cümlelerini seviyorum, demişti…
…
Kırıldığını anlattı, yıllarca verdiği emeğin karşılığı bu olmamalıydı… Bir çırpıda silindiğini düşünüyordu belki, aksini söyledim, haddim olmayarak kıymetlimiz olduğunu söyledim…
…
Yağmur yağmaya başladı, bırakmadı beni, ıslanma, dedi…
…
Burada Çeçen bir çocuk var, dedi. Ne güzel, öyle bilsin onu. Onun yazdıklarına benzetiyorum yazdıklarını, dedi…
Sevindim…
…
Kurucular giderek gidiyor aramızdan, dedi…
Daha yazacaklarım var, dedi…
Gel, dedi…
Tek gelmem yetmeyecek belli. Herkesi kucaklayacak bir şekilde, gelin, dedi…
Yorgun geliyordu sesi ama ayaktaydı dimdik…
Anlatacağı çok şey vardı…
Yazacağı çok şey vardı…
…
Gel, dedi. Gelin, dedi…
…
Gideceğim en kısa zamanda, anlatması için…
O yazacağını yazar yine…
Dinlemek iyidir…
Manyas köyleri hakkında elimde çok şey var dedi…
Kuruluşu yazacağım dedi…
Savaşı yazacağım dedi…
…
Anlatmasını dinlemek üzere gideceğim yanına…
…
Eskiye gittim yine…
Bugün yol almaya çalışanlar, o zaman yol iz bilmez iken, o çoktan yoldaydı…
…
Döndükten sonra sordu…
Hacı Muratlı eskiden bir saat uzaklıktaydı, şimdi nasıl…
…
Değişmemiş mesafe, yine aynı uzaklıkta…
O bir defa olur demiş…
Başka olmaz, ne silebilirsin ne de tekrarlayabilirsin…
…
Duvar yeterince ışık almış…
Kararınca…
…
Güzel bir vesile görüşmüyoruz…
…
Rüzgarda ıslığın sesi…