Doksan dokuz yıl önceden…
…
Nezaket, çocuk genç arası…
Eski ahşap evlerden çıkanlar belki yok pahasına gidiyor, gitmesi gerekiyor…
Taşınabilenler, ikonalar, gümüşler, altın…
Kimse ne perde, ne yatak yorgan götürebiliyor…
Duvara asılan çerçeveden çıkan siyah beyaz fotoğraf, cebe sığacak kadar katlanıyor…
Matador marka dikiş makinesi, iğnesi sağlam, sakız beyazı kolla çevrilen bölümü tertemiz…
Siyah iplik, beyaz iplik çok çeşit yok zaten…
Çok çok sonraları, manto bile dikildi Matador marka ile…
Yüz yaşına ramak kala, köşesinde…
‘Pantuk’ üstünde kâh süt sağılmış, kâh dikiş dikilmiş…
Ayıp olmasa biraz daha uzun olurdum diyen Nezaket, iki parmak yüksekliğinde pantuk üstünde bile uzamamış…
Dünden bugüne, üzerinde renkli zarif deseniyle kendi köşesinde tüm bildiklerini saklıyor…
Kaç makara gördü, kaç kış kaç yaz geçirdi…
Sağlam duruyor, yüze ramak kala…
Ne zaman dikiş için sakız beyaz kol çevrilecek, dile gelecek Nezaket, dile gelecek Anastasia…
