Şiir

“Yabana kök salamamış sürgün kadınlarına” akşam seherinde yürür sürü yürür dumanlı mor meralara, oy kurban olduğum senin de emlik bir kuzun mu var… vakti mi gelmiş bulutların hüznü dolanı dolanı hüyükten dağlara dağlara kimi...

sen davetkâr zılgıtlarla selamlarken amerikalı emperyalizmi henüz soğumadan alı moru dizlerinin, apak torlak bulutlar geçer tay bulutlar geçer düşlerinden Aylan bebeğin… ve kuşatılmış, hafızasız vicdanlarda ödüllü bir fotoğraftır onun hikâyesi… turnalar geçer gözlerinden katar katar bin bin...

Soylu Kederler     İki elmanın dört yarısı  Olmuştur hayat  Uzaklaştıkça kapılırsın  Kara mahrem gözlerin iğvasına  Döversin hıncını  Dizlerinin örsünde  Uzayıp gider  Ellerinde yaptığın yolculuklar     Gayrı kangrendir zaafların  Kâr etmez abdallığın  Aykaranlık gecelerde  Ki tükenir kurşunları şairlerin  Derman bulamazsın     Tomurcuklanır...