Kalem kırıldı…
Benden iki yaş küçüktü, ellisindeydi, çağdaşımızdı…
Konuşmaya başladığı zaman, çağdaşımız değildi, en az yüz, belki daha fazla yaşı olanlardı onun çağdaşı…
Benim için ‘Suriçi’ ile özdeşti…
Ruhen yakınımdaydı ama çoktan Rumeli’ye göçmüştü…
Bostancı’da yıkılan binada Üstün Pastanesi buluşma noktamız oldu bir dönem…
İlk adım ondan geldi, Perşembe buluşmasını yazmıştım, bundan belki otuz sene önce. Görmediğim, katılmadığım Perşembe buluşmalarını okumuş ve çok nazik bir mesaj atmıştı bana…
Turna Fırtınası…
Helsinki’den Talinn’e giderken o soğuk denizde içimi ısıttı onun sayfaları…
Hırçın dalgalar fırtınayı çağrıştırdı bana…
Birkaç deniz feneri vardı, kayalıklardan yükseliyordu o fenerler…
Gecenin karanlığında yolu aydınlatıyordu…
Çağdaşımız olarak yolumuzu aydınlattı…
Kalemi kırıldı, yol karanlığa gömüldü…
Uzaktan kayıklar geçecek, kürek sesleri dalga seslerine karışacak…
