Oubykh Mektupları Temmuz 2017

Karanlıkta…
Kurşun, yerini bulamaz…
…
Sorulmadıkça konuşmazsınız…
Söylenmedikçe adım atmazsınız…
…
Bir dokunuş…
Güven veriyor…
Hiç bilmediğinden bir dokunuş…
…
Zamanda ve mekânda, o yolculukları yapabilen kaç nefes var…
…
Kuruyan ağaca can veren…
Söz…
Bir yudum…
…
Kurumuş bir kök…
Kırk yıldır konuşulan…
Kırk yıl daha konuşulacak bir kök…
…
Bir perde üzerine düşen bir yıldız…
…
Yıldızlar…
Bildiğimiz ve bilmediğimiz yıldızlar…
…
Her yaz alınan karar…
Yerkürenin hareketinden bağımsız alınan karar…
…
Yıldızlar kayboluyor…
Karanlıkta kurşun gibi kayboluyor…
…
Ağır kurşun…
Yerini bulamayan kurşun…
…
Güneşin ilk ışığıyla yol alan kurşun…
…
Bir baston yardım eder…
Kuru ağaçtan bir baston…
Kuru kökten bir baston…
…
Ürkek bir adım atmaya yardım eder, ufak bir dokunuş…
Ürkek bir adıma yardım eder, kökü olmayan…
…
Uzaktan sesi gelir, her adım öncesinde…