Adeje Ayça Atçı

4 yazı

Kâğıttan Gemiler’in sonu ya da gözümün ilk ağrısı

Yaşlı ve pütürlü elleri benim uysal, yumuşacık saçlarımı seviyordu. Dizinin dibine, yere oturmuş, gözümü kırpmadan bakıyordum bu gözleri hiç değişmemiş yaşlı adama. İki oğlu, gelinleri, üç torunu olmuştu İsmet Dade’nin. Reyhanlı’daki...

Perdelerim allı güllü basmadan

Kana bulanmış, kısacık saçlarına geçirdim parmaklarımı; kayıyordu. Sımsıkı kenetledim parmaklarımı ve az önce onun iştahla çıktığı merdivenlerden, boynundan hâlâ kanı akan kafasını sallayarak indim. Karanlıktı. Defalarca tecavüz etmişti bana, pusuda dedikodu...

Delirmek eşik atlamaktır

Ben delirirken siz neredeydiniz? Anbean delirişime şahit olanlar; evet, evet siz, neredeydiniz? İçimde iki kişiyle doğdum ben. Biri normal doğacaktı, diğeri ters doğmayı tercih etti ve hikâye başladı. Biri uslu bir çocuk...

Çerkes Rönesansına hazırız

Sanat ne için yapılır, bir toplum için yapılan sanatın sorumlulukları nelerdir onları konuşalım istiyorum. Bizim durumuzdaki halklarda yapılan sanat kendi içinde ikiye ayrılır: 1- Toplumun hafızasını diri tutmak için yapılan 2- Sesini kitlelere duyurabilmek...